Επαγγέλματα | Κέρκυρα | Αφήγηση: Άννυ

Ποια επαγγέλματα ήταν τα πιο συνηθισμένα στο νησί; Πολύ συνηθισμένο επάγγελμα ήταν το επάγγελμα του φορτοεκφορτωτή, δηλαδή εκεί που είναι τώρα η σπηλιά, υπήρχανε άνθρωποι οι οποίοι φορτώνανε, οι οποίοι φωνάζανε: «Φακίνο! Φακίνο!» γιατί θέλανε να πας ή «Βαστάζο» για να σου κάνουν μεταφορές. Επάγγελμα επίσης, και όχι από τα πολύ σίγουρα, ήταν εκείνο των…

Περισσότερα

Ραδιόφωνο και τηλεόραση | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Η τηλεόραση είμασταν μεγάλοι που ήρθε, είχαμε μεγαλώσει πια. Είχαμε ράδιο όμως, ράδιο και ακούγαμε μουσική, ακούγαμε τα νέα, ακούγαμε διάφορα που έβαζε το ράδιο σίριαλ. Είχατε ηλεκτρονικές συσκευές εκτός από το ράδιο; Όχι, όχι, όλα με τα χέρια γινόντανε. Δεν είχε τίποτα, δεν είχε όχι. Ηλεκτρικές, αφού δεν υπήρχε ρεύμα! Δηλαδή όταν μεγαλώσαμε, το…

Περισσότερα

Τι παιχνίδια ομαδικά παίζαν, πατίνι και σβούρα | Σύρος | αφήγηση: Τερέζα Δαλεζίου και Θεοδώρα Μονογιού

-Εμείς παίζαμε και με τα άλλα τα παιδάκια, όταν ήμασταν λίγο πιο μεγάλοι, πηγαίναμε Τρίτη Δημοτικού ή Τετάρτη. Παίζαμε πολλά παιδιά μαζί, και αγοράκια και κοριτσάκια. Παίζαμε ένα παιχνίδι που το λέγανε «Περνά-περνά η μέλισσα». Παίζαμε τα «Μήλα» με την μπάλα. Ήμασταν δύο ομάδες.  Τι άλλα παιχνίδια θέλετε να σας πούμε που παίζαμε; Εσείς τώρα…

Περισσότερα

Αεροπλανάκι Δώρο | Σύρος | αφήγηση: Τερέζα Δαλεζίου και Θεοδώρα Μονογιού

Και ένα αεροπλανάκι! (Δείχνει στα παιδιά διάφορα παιχνίδια που έφερε). Αυτό το αεροπλανάκι ο μπαμπάς του συζύγου μου, του το έφερε όταν ήτανε μικρούλης σαν και εσάς.  Ξέρεις πόσο ήτανε;  Πέντε χρονών! Εσείς είσαστε λίγο παραπάνω, ε;  Και το κρατούσε ο άντρας μου, όταν ήτανε μικρός σαν και σένα, και όλη μέρα μες στο σπίτι έκανε «Βουουουου». Το…

Περισσότερα

Θέρμανση το χειμώνα, τηγανίτες και κάστανα | Σύρος | αφήγηση: Μαργαρίτα Βρούτση

-Θέλετε να σας πω για το χειμώνα που δεν είχαμε, εμείς τότε δεν είχαμε καλοριφέρ, ούτε ηλεκτρικές σόμπες φυσικά. Δεν είχαμε τέτοια.   -Είχατε κεράκια και ζεσταινόσασταν;   – Κοίτα, εδώ στη Σύρο υπήρχε ηλεκτρισμός.   – Α, ναι! Ηλεκτρικές λάμπες;   – Υπήρχαν οι λάμπες πετρελαίου που με αυτές διαβάζαμε πιο πολύ, γιατί ήτανε…

Περισσότερα

Σινεμά την Κυριακή | Σύρος | Αφήγηση: Θάνος Θραψιάδης

Η Κυριακή για εμάς τότε ήτανε μία ξεχωριστή μέρα.  Δηλαδή δεν ήταν μόνο ότι ξυπνούσαμε αργά.  Ήταν μία ξεχωριστή μέρα γιατί ξεκινούσε το πρωί, μας παίρναν και μας πήγαιναν εκκλησιασμό.  Μετά τον εκκλησιασμό, ακριβώς μετά τον εκκλησιασμό γύρω στις 10.30 το πρωί, πηγαίναμε σινεμά. Βλέπαμε μέχρι τη 13.30 ώρα ταινίες και μετά πηγαίναμε σπίτι. Την…

Περισσότερα

Πως μάθαιναν τα νέα | Σύρος | Αφήγηση: Θάνος Θραψιάδης

  – Tώρα έχεις το κομπιούτερ, μπαίνεις και βλέπεις τα νέα.  Ξέρεις τώρα τι γίνεται στην Αμερική, στη Γαλλία… Τότε έπαιρνες την εφημερίδα και μαθαίνεις τι γίνεται.  Ήταν αλλιώς ο κόσμος.   –  Τώρα, ας πούμε, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μάθεις τι γίνεται γύρω σου.   –  Δηλαδή εσύ που παίζεις ποδόσφαιρο…   Τότε δεν έβλεπες…

Περισσότερα

Φως και παραμύθια | Σκόπελος | αφήγηση Καϊρης Φάνης

Το χειμώνα, τα βράδια, δεν είχαμε φως.  Δεν υπήρχε φως, υπήρχε ένα καντηλάκι. Με το λάδι.  Το ανάβαμε ή βάζαμε καμιά λάμπα με πετρέλαιο.  Είχαμε κάτι σιδερένια μαγκάλια, το μαγκάλι το ξέρετε; Βάζαμε μέσα ξύλα, κάρβουνα, το ανάβαμε.  Καθόμασταν εκεί γύρω-γύρω, ζεσταινόμασταν και οι γιαγιάδες μας ή οι παππούδες μας -εγώ δεν είχα γιαγιά-, μας…

Περισσότερα

Πώς επικοινωνούσαν | Σκόπελος | αφήγηση: Χρυσοφώς Χρήστος

– Είχατε Μουντιάλ; – Μουντιάλ; Αγάπη μου, δεν είχαμε δω τίποτα.  Κανά δύο φορές κάναν εδώ αγώνες, τα παιδάκια σαν κι εσένα και κολυμπήσανε να πάνε απέναντι. Μουντιάλ δεν είχαμε. Δεν είχαμε τηλεόραση, δεν είχαμε ραδιόφωνο, δεν είχαμε τηλέφωνο. Από που να τα ξέρουμε; Τώρα λοιπόν όταν γίνεται στην Αμερική κάτι,  εκείνη την ώρα το βλέπεις και στη Σκόπελο. …

Περισσότερα