Νυφοπάζαρο | Μύκονος | Αφήγηση: Γεωργία

Σας αρέσει η παλιά Μύκονος ή η σημερινή; Κοίταξε να δεις. Και η παλιά ήταν πολύ όμορφη, επειδή είχαμε άλλα έθιμα, αλλά και η σημερινή, δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσει. Σαν νησί πάντα έχει το χρώμα του και την ομορφιά του, αλλά είναι διαφορετικά τα έθιμα που είχαμε τότε. Τότε πηγαίναμε κάτω στην…

Περισσότερα

Η μαμά μου ήτανε ο γιατρός του χωριού | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Αν υπήρχε ένας τραυματισμός- κάτι επείγον, τι κάνατε; Ακούστε. Η μαμά μου ήτανε ο γιατρός του χωριού, ενέσεις έκανε, αν κάποιος χτύπαγε το πόδι του τού το  ‘φτιαχνε, έκανε γιατροσόφια που λέμε, έκανε έναν ειδικό νάρθηκα. Να βγάλει το χέρι του, να στραμπουλίξει το πόδι του, να χτυπήσει το κεφάλι του, να του βάλει ιώδιο…

Περισσότερα

Τα μπακάλικα της Καρδιανής | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Από πού ψωνίζατε; Είχατε σούπερ μάρκετ; Όχι, εδώ δεν είχε σούπερ μάρκετς, εδώ τα λέγανε «μπακάλικα». Εδώ η Καρδιανή είχε 3 μπακάλικα και από εκεί δεν είχε όπως είναι τώρα που έχει τόσα πολλά πράγματα. Στο μπακάλικο θα πήγαινες να πάρεις: σπίρτα που ανάβαν τη φωτιά, πετρέλαιο, σαπούνι, ρύζι, ζάχαρη, μπακαλιάρο, σαρδέλες, φασόλια. Τα περισσότερα…

Περισσότερα

Ραδιόφωνο και τηλεόραση | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Η τηλεόραση είμασταν μεγάλοι που ήρθε, είχαμε μεγαλώσει πια. Είχαμε ράδιο όμως, ράδιο και ακούγαμε μουσική, ακούγαμε τα νέα, ακούγαμε διάφορα που έβαζε το ράδιο σίριαλ. Είχατε ηλεκτρονικές συσκευές εκτός από το ράδιο; Όχι, όχι, όλα με τα χέρια γινόντανε. Δεν είχε τίποτα, δεν είχε όχι. Ηλεκτρικές, αφού δεν υπήρχε ρεύμα! Δηλαδή όταν μεγαλώσαμε, το…

Περισσότερα

Πρωινές δουλειές | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Εμείς τα παιδιά πηγαίναμε στα χωράφια. Εγώ πριν πάω στο σχολείο, είχα κατσίκια στο βουνό και σηκωνόμουνα το πρωί, έπρεπε να πάω για τα κατσίκια και να γυρίσω 8 η ώρα που θα σήμαινε το σχολείο-το κουδούνι να ‘μαι στην πόρτα, να μπω μέσα. Και το μεσημέρι μπορούσα να πάω το απόγευμα να ποτίσω τις…

Περισσότερα

Το σχολείο της Καρδιανής | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Σχολείο πήγα στην Καρδιανή, στην Καρδιανή το χωριό έχει σχολείο. Ήτανε εξατάξιο, με έναν δάσκαλο έξι τάξεις και όταν πήγα το ’46 ήμασταν 56 παιδιά σε ένα σχολείο. Το σχολείο ήταν μια αίθουσα, με τρεις σειρές θρανία και δύο πίνακες μπροστά, με την έδρα του δασκάλου βέβαια. Και τα μαθήματα τότε, για να καταλάβεις, δεν…

Περισσότερα

Τα παραμύθια στις βεγγέρες | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Σας έλεγαν παραμύθια; Και αν ναι, ποιο σας άρεζε; Τα παραμύθια τα λέγανε το βράδυ στις βεγγέρες. Λέγανε παραμύθια και πολλά παραμύθια, απ’ το ένα σπίτι στο άλλο. Άμα μάθαινε κανένας παραμύθια, τα ‘λεγε και στον άλλον, τα μαθαίνανε και τα παιδιά και τα λέγανε… Ο πατέρας μου ήταν συλλέκτης σε παραμύθια, έχει γράψει με…

Περισσότερα

Τα παιχνίδια στο σχολείο | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Τα παιχνίδια που παίζαμε ήταν στο σχολείο, γιατί το σχολείο είναι ακριβώς κάτω εδώ. Είχε μια μεγάλη αυλή η εκκλησία, γυρίζαμε γύρω-γύρω στην εκκλησία. Άμα ήτανε κρύο, παίζαμε κυνηγητό για να ζεσταθούμε  -που βγαίναμε διάλλειμα. Τα παιχνίδια μας ήτανε: «το παστέλι», κουτσό, που παίζαμε: ήταν οι πλάκες χωρισμένες όπως είναι η αυλή στρωμένη, όπως είναι…

Περισσότερα

Η οικογένειά μου | Τήνος | Αφήγηση: Γιάννης

Ήταν ο πατέρας μου, η μητέρα μου, η γιαγιά μου, ο παππούς μου- τους πρόφτασα- και τα αδέρφια μου ήτανε ο Νίκος, ο Πέτρος και η Φιλιώ η αδελφή μας η πιο μικρή. Εγώ έμεινα στην οικογένεια εδώ, είχα τα χωράφια μας τα γεωργικά,  οτιδήποτε γινόταν στα χωράφια μας τα έφτιαχνα εγώ. Τα αδέρφια μου…

Περισσότερα