Παραμύθια | Σκιάθος | αφήγηση : Ασημίνα Γεωργακοπούλου

Το βράδυ, όταν τελειώναμε τα μαθήματα και υπήρχαν η γιαγιά ή ο παππούς κάθονταν δίπλα στο τζάκι, στα σκαμνάκια. Είχαμε κάτι σκαμνάκια μικρά και καθόμασταν γύρω-γύρω, για να μας πουν ή ο παππούς ή η γιαγιά ή ακόμα και ο μπαμπάς έλεγε πολλά παραμύθια. Μας έλεγε τον «Κοντορεβιθούλη», για τη νεράιδα…

Περισσότερα

Μελάνι και δοχείο και μαγαζιά | Σκιάθος| αφήγηση : Δροσούλα Σταμέλλου

Υπήρχε στυλό; Δεν υπήρχε στυλό τότε.  Με το μολύβι. Παίρναμε κάτι τετράγωνα μπουκαλάκια, γυάλινα και αγοράζαμε χύμα τη μελάνη.  Με ένα φελλό.  Κρατούσαμε έτσι σφιχτά για να πάμε σχολείο. Τρέχαμε, χυνόταν.  Τη βάζαμε στη σάκα, όλα τα τετράδια μελάνη!  Δεν είχαμε φουστανάκι χωρίς μελάνη.  Μετά βάζαμε την πένα και γράφαμε.

Περισσότερα

Πως πήγαιναν στο σχολείο | Σκιάθος | αφήγηση : Δροσούλα Σταμέλλου

  Όταν πηγαίναμε στο Μπούρτζι,  ήταν μικρό το στόμιο εκείνο, ο λαιμός ας πούμε.  Δεν ήταν μεγάλο, ήτανε θάλασσα από δω και από κει. Μας έλεγε ο δάσκαλος «Πιαστείτε από το χέρι, μη σας πάρει ο αέρας». Πιανόμασταν από το χεράκι να περάσουμε το γεφυράκι

Περισσότερα

Αφήγηση |Σκιάθος | αφήγηση : Δροσούλα Σταμέλλου

Γεννήθηκα στη Σκιάθο και στο σχολείο μας θα πω, πώς περνούσαμε. Ήμαστε στο Μπούρτζι.  Πηγαίναμε με το κρύο, φυσούσε αέρας,  δεν υπήρχε νερό, δεν είχαμε τηλέφωνα, τίποτα. Ούτε τάμπλετ να μιλήσουμε. Ούτε γλυκό να φάμε. Δεν είχαμε περίπτερα να πάρουμε μία σοκολάτα.  Τίποτα δεν υπήρχε.  Πρώτα από όλα, δεν είχαμε φως.  Ήμαστε στο σκοτάδι.  Ανάβαμε λάμπες…

Περισσότερα

Γλυκά, σύκα και ψωμάκι, ιστορία με γάτα |Σκιάθος| αφήγηση : Δροσούλα Σταμέλλου

– Φτιάχνατε μόνοι σας γλυκά; –  Δεν είχαμε ζάχαρη να φτιάξουμε γλυκά.  Τη ζάχαρη την παίρναμε, πηγαίναμε σε ένα μαγαζί, αλλά δεν μας δίνανε πολύ.  Ας πούμε δύο οκάδες το ένα σπίτι, δύο οκάδες το άλλο.  Με αυτό να πιούμε. Καφές δεν υπήρχε, φασκόμηλο βράζαμε.  Τη ζάχαρη την αφήναμε για ένα γλυκό, για μία πιο μεγάλη…

Περισσότερα

Βιβλία στο σχολείο | Σκιάθος | αφήγηση : Δροσούλα Σταμέλλου

Όταν τελείωνε την τάξη ένα παιδί, ας πούμε τη Δευτέρα τάξη, και το γνωρίζαμε, τρέχαμε πριν τελειώσει η Δευτέρα να μας δώσει τα βιβλία του.  Όποιος το προλάβαινε.  Γιατί το καθένα είχε ξαδέρφια, είχε φίλους…  Οι πλούσιοι τα παίρναν από αλλού, όχι από τη Σκιάθο.  Τα παράγγελναν από αλλού.  Βγάζαν οι δάσκαλοι την περίληψη από…

Περισσότερα

Νερό στο σπίτι | Σκιάθος | αφήγηση : Δροσούλα Σταμέλλου

Στον ώμο με τις στάμνες.  Κουβαλούσαμε το νερό να πλύνουμε με τις στάμνες.   Δεν είχαμε μέσα νερό.  Εγώ δεν είχα νερό όταν παντρεύτηκα.  Κουβαλούσα, για να πλύνω τα παιδιά.  Κουβαλούσα στον ώμο μου, από κάτω, από εκεί που είναι το γυμνάσιο. Εκεί ήτανε μία δεξαμενή και ανοίγανε τις βρύσες, ένας μηχανικός, και τρέχαμε ποια να πρωτοπάρει σειρά. Γεμίζαμε…

Περισσότερα

Το κολατσιό σε πάνινη τσάντα | Σκιάθος | αφήγηση : Μαρία Παρίσση

Τότε μας δίναν και συσσίτιο.  Κάθε πρωί μας δίναν συσσίτιο για να έχουμε να φάμε.  Αλλά είχαμε και κάτι σακουλίτσες πάνινες με ένα αυγάκι μέσα εκεί και λίγο ψωμάκι με τυράκι, και τα κρεμούσαμε στο θρανίο,  και όταν βγαίναμε στο διάλειμμα, συγκεντρωνόμασταν όλα τα παιδάκια στην αυλή του σχολείου και βγάζαμε το ψωμάκι  και το τυράκι,…

Περισσότερα