Σχολείο | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Τότε τα παιδιά μένανε πολλά στις εξοχές και ερχόντουσαν με τα πόδια για να παρακολουθήσουν το μάθημα για το σχολείο. Να έρθουν με τα πόδια από τα Μποτάλια. Ξέρετε τα Μποτάλια; Ο άντρας μου, καθόντουσαν στα Μποτάλια όταν μαζεύανε ελιές οι γονείς και αναγκαστικά τα παιδιά ερχόντουσαν με τα πόδια και πηγαίνανε με τα πόδια.…

Περισσότερα

Παιχνίδια | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Eγώ έφυγα τεσσάρων χρονών, εδώ δεν πήγα καθόλου σχολείο. Ο πατέρας μου ήταν από την Όλυμπο, αλλά παντρεύτηκε εδώ. Και το όνομά του ήταν Βασιλαράκης. Πήγα στη Ρόδο, εκεί πήγα σχολείο, εδώ καθόλου, αλλά ερχόμενη τα καλοκαίρια έβλεπα τα παιδιά τα συνομήλικά μου που παίζανε και γνωριζόμασταν, επικοινωνούσαμε όλα τα παιδιά της ηλικίας μου. Τότε…

Περισσότερα

Τα δώρα από την Αμερική | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Ερχόντουσαν από την Αμερική οι δικοί μας, φέρνανε τσίχλες, φέρνανε φορεματάκια ωραία και τα είχαμε ένα για την Κυριακή και ένα-δυο για την καθημερινή και τα φορούσαμε. Τα πλέναμε και τα ξαναβάζαμε, όχι την γκαρνταρόμπα που έχετε εσείς, ούτε κατά διάνοια. Και στο σχολείο φορούσαμε μπλε ποδιές με άσπρο γιακαδάκι. Κάθε βδομάδα μας τα πλένανε…

Περισσότερα

Καρπάθικο σπίτι | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Ξέρετε το καρπάθικο σπίτι πως είναι, με σοφάδες. Δεν είχανε όλοι μεγάλα ή μικρά, πάντως σοφάδες: πάνω σοφά, κάτω σοφά, ένα δίπλα πιο μικρό. Το καλό σπίτι, το μεγάλο σπίτι είχε τον σοφά, εκεί κοιμόντουσαν οι γονείς και στον κάτω σοφά στρώνανε στρώμα για να κοιμούνται τα παιδιά. Και την ημέρα το σηκώνανε, το διπλώνανε…

Περισσότερα

Διασκέδαση | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Η διασκέδασή μας τι ήτανε παιδιά; Μιλάω τώρα για καλοκαίρι. Το χειμώνα δεν ξέρω. Ερχότανε ένας κύριος που διέθετε μηχανή προβολής και μας έφερνε ταινίες ελληνικές! Και ξέρετε πού γινότανε η προβολή, πού πηγαίναμε μια φορά την εβδομάδα; Και φώναζε με το μεγάφωνο «Ήρθε το σινεμά!». Τις ελληνικές ταινίες που βλέπετε τώρα, τις βλέπαμε εμείς…

Περισσότερα

Μαγαζιά | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Η γιαγιά μου είχε ένα μαγαζάκι στην εκκλησία μπροστά. Ήτανε χήρα και μεγάλωσε τρία παιδιά μόνη της. Φύτευε και περιβόλια, καρπούζια, πεπόνια… Όταν ερχόμασταν το καλοκαίρι, να μας φέρει απ’ όλα, να μας φροντίσει. Και είχε μαγαζί που πουλούσε τα πάντα: ξηρούς καρπούς, ρύζι, υφάσματα… Μίνι μάρκετ, πολυκατάστημα! Και έφτιαχνε και καραμέλες. Οι παππούδες σας…

Περισσότερα

Καλοκαίρι | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Τα καλοκαίρια, καλλιεργούσανε αυτές τις εκτάσεις που βλέπετε. Καθένας ήταν αυτάρκης και είχε ότι του χρειάζοντο. Και ό,τι περίσσευε -γιατί είχαν αρκετά- πηγαίνανε με τα ζώα και τα πουλούσανε στα «πέρα χωριά, λέγαμε τότε». Στο Απέρι, στη Βωλάδα, που αυτοί δεν είχανε εκτάσεις να καλλιεργήσουν. Και τα πουλούσαν εκεί. Προμηθεύανε δηλαδή σχεδόν την κάτω Κάρπαθο.…

Περισσότερα

Ταχυδρόμος | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Τότε ερχότανε ο ταχυδρόμος 2-3 φορές την εβδομάδα και έφερνε γράμματα. Ειδικά τις γιορτές έφερνε κάρτες από Αμερική, κάθε ένας με την κάρτα του και είχε και δολάρια μέσα. Οι γιαγιάδες, οι παππούδες περιμένανε το γράμμα από την Αμερική. Είχαμε και στην πλατεία, το τηλέφωνο του χωριού και μας ειδοποιούσε η γυναίκα που είχε το…

Περισσότερα

Ραδιόφωνο | Κάρπαθος | Αφήγηση: Ειρήνη

Θυμάμαι ότι ο πατέρας μου –πριν 60 χρόνια πρέπει να ήτανε- πήγε και έφερε το πρώτο μας ραδιόφωνο. Και ήτανε τόσο μικρό και είχε μία μπαταρία «τέτοια»! Μπορώ να πω πιο μεγάλη η μπαταρία από το ραδιόφωνο! Την δε εποχή της Χούντας, θυμάμαι ήμασταν στην Αθήνα και μάλιστα συγκατοικούσαμε με ένα παιδί -αλλά ήμασταν οικογενειακοί…

Περισσότερα