Χοιροσφάγια | Νάξος | Αφήγηση: Ιωάννα Μαργαρίτη και Βασιλική Σκάρκου

Β.Σ.: Σφάζαμε, παραμονή των Χριστουγέννων σφάζαν τα γουρούνια. Και ήταν ομαδική. Δηλαδή εμείς, στα γονικά μου ήταν μετά οι θείοι μου. Δηλαδή σφάζανε και την ημέρα που σφάζανε κάνανε τραπέζια και όποιος έσφαζε το χοίρο του, ήταν να έχει ένα μεζέ, κάτι για να φάνε. Και μετά πάλι την άλλη μέρα τα Χριστούγεννα που τους…

Περισσότερα

Χριστούγεννα και στολισμός | Νάξος | Αφήγηση: Ιωάννα Μαργαρίτη και Βασιλική Σκάρκου

Β.Σ.: Δεν στολίζαμε. Πού να έχουμε λεφτά να πάμε να ψωνίσουμε και τέτοια. Εσύ τα στόλιζες; Ι.Μ.: Ναι. Εμένα ο μπαμπάς μου παιδιά ήταν πολύ προοδευτικός άνθρωπος. Του άρεσε να μας έχει με εκείνα τα λίγα που είχε ευχαριστημένα. Και πήγαινε στον κάμπο και έκοβε ένα δεντράκι τόσο, που μετά δεν έπρεπε και το έφερνε…

Περισσότερα

Παπούτσια | Νάξος | Αφήγηση: Ιωάννα Μαργαρίτη και Βασιλική Σκάρκου

Β.Σ.: Τα παπούτσια μας. Μας τα παίρναν μεγάλα οι γονείς μας για να τα έχουμε και την άλλη χρονιά. Ι.Μ.: Τρία χρόνια. (γέλια) Β.Σ.: Μια φορά ήταν η μάνα μου στην Αθήνα και έκανε χειρουργείο και μου φέρνει ένα ζευγάρι παπούτσια και πόσοι πάτοι να βάλω εγώ μέσα για να μου κάνουνε! Ι.Μ.: Τον πρώτο…

Περισσότερα

Σπίτια | Νάξος | Αφήγηση: Ιωάννα Μαργαρίτη και Βασιλική Σκάρκου

Ι.Μ.: Καταρχήν τα σπίτια μας δεν είχανε τουαλέτα. Το πρώτο και το κύριο. Δεν είχαμε νερό. Πηγαίναμε στα πηγάδια και πλέναμε τα ρούχα μας και φέρναμε και νερό. Και κάποτε είχαμε ένα πάρα πολύ καλό γιατρό στο χωριό μας και έκανε χρέη και χειρούργου και παθολόγου και ερχόταν στην εκκλησία και μας μίλαγε και μας…

Περισσότερα

Συσσίτιο | Νάξος | Αφήγηση: Ιωάννα Μαργαρίτη και Βασιλική Σκάρκου

Τι παίρνατε στο σχολείο; Τι παίρνατε για κολατσιό;  Β.Σ.: Παίρναμε τυράκι, ψωμάκι, μας εκάνανε και συσσίτιο εμάς εκεί. Μας έκανε και η γιαγιά συσσίτιο. Ήταν εκεί και μαγείρευε το συσσίτιο και ήθελε κάθε πρωί να φεύγουμε νηστικά από το σπίτι και να πάμε στο σχολείο με το κύπελό μας να μας εβάλει το γάλα μέσα,…

Περισσότερα

Σχολείο | Νάξος | Αφήγηση: Ιωάννα Μαργαρίτη και Βασιλική Σκάρκου

Ι.Μ.: Με πένες γράφαμε στην αρχή, στα πρώτα χρόνια. Με πένες γράφανε τα παιδιά. Εμείς δεν είχαμε ούτε πολλά μολύβια. Η γιαγιά μου μου είχε πει ότι έπαιρνε ένα μολύβι και το έκοβε στη μέση και το έδινε σε δύο παιδιά. Και έβαζε από πάνω ένα καλαμάκι για να μπορεί το κάθε παιδί να το…

Περισσότερα

Γειτονιά | Ρόδος | Αφήγηση: Χρυσάνθη Ρουτζιέρη

Εγώ γεννήθηκα στη Ρόδο. Αλλά η μαμά μου ήταν από το Καστελόριζο, ο μπαμπάς μου από τη Λίνδο. Αλλά εγώ μεγάλωσα -αυτό που σας λέω παραθαλάσσια- ήταν στα Κρητικά. Ξέρετε που ήταν τα Κρητικά; Για να πας απ’ το αεροδρόμιο, περνάς από αυτά τα σπίτια που είναι στη θάλασσα. Εκεί έμενα. Και ξέχασα να σας…

Περισσότερα

Φαγητό | Ρόδος | Αφήγηση: Χρυσάνθη Ρουτζιέρη

Τι φαγητά; Κρέας δεν είχαμε κάθε μέρα. Πολύ πολύ δύο φορές τη βδομάδα, αλλά μία ήταν το κύριο. Ψάρια τρώγαμε πολλά. Μάλιστα μέναμε σε θάλασσα. Θέλετε να σας πω τι έκανα εγώ στη θάλασσα; Μέναμε σε θάλασσα και είχε βράχια. Έφευγα κρυφά και μου άρεσε και έβγαζα πατελίδες. Ξέρετε τί είναι οι πατελίδες; Ξέρει κανείς…

Περισσότερα

Απόκριες | Ρόδος | Αφήγηση: Χρυσάνθη Ρουτζιέρη

Εμείς δεν είχαμε φορεσιές και ντυνόμασταν ό,τι ρούχα της γιαγιάς είχαμε και πηγαίναμε στα σπίτια. Κάναμε μόνοι μας μουτσούνες, κάναμε δυο τρύπες και στα χείλη μια τρύπα. Και διασκεδάζαμε και πηγαίναμε στα σπίτια χορεύαμε και δεν μας γνωρίζανε. Περιμέναμε να κάνουμε αυτό. Όλα τα παιδάκια. Ακόμα και οι γονείς ντυνόντουσαν και πηγαίνανε στα σπίτια και…

Περισσότερα