Πώς ήταν οι δρόμοι παλιά | Σκόπελος | αφήγηση: Χρυσοφώς Χρήστος

  – Πώς ήταν παλιά ο δρόμος;   –  Ο δρόμος δεν είχε αυτοκίνητα, ήταν στενός. Λίγοι δρόμοι ήταν που μπορούσες να περπατάς άνετα.   – Εννοώ, ήταν από τσιμέντο; Από άμμο;   – Από χώμα! Και σε μερικά μέρη για τη βροχή, βάζαν πέτρες. Καλντερίμι το λέγανε.

Περισσότερα

Πώς ήταν η πρώτη μέρα στο σχολείο, που δεν είχε παπούτσια | Σκόπελος | αφήγηση: Χρυσοφώς Χρήστος

  – Πώς ήταν η πρώτη μέρα στο σχολείο;   –  Η πρώτη μέρα στο σχολείο ήταν πολύ ωραία, όταν πήγα εγώ.  Τα θυμάμαι όλα, πως δεν τα θυμάμαι; Αλλά,  όταν πήγα εγώ σχολείο δεν είχα παπούτσια.  Ήμουνα ξυπόλητος. Είχε πολύ φτώχεια.  Ήμασταν τα παιδάκια όλα,  στα δέκα παιδιά τα τρία είχανε παπούτσια, οι άλλοι ήτανε…

Περισσότερα

Πώς πλέκαν οι γυναίκες | Σκόπελος | αφήγηση Κυρία Σοφία

  Τις φανέλες, τις ζακέτες, τις πλέκανε με βελόνες οι γυναίκες.  Και για τα πόδια, κάλτσες. Πλέκανε. Και παπούτσια, οι πιο εργατικοί άνθρωποι.  Αν είδατε και προχθές την αποκριά, έναν κύριο που φορούσε κάτι τσαρούχια και κάτι κάλτσες άσπρες, μέχρι εδώ.  Επίσης και σεντόνια.  Υπήρχαν οι κοπέλες,  τα παλιά χρόνια είχανε τον αργαλειό, οι υφάντριες.…

Περισσότερα

Γιατρός στο νησί, μαμή (η μανού) | Σκόπελος |αφήγηση κυρία Σοφία

–  Πώς έφευγαν οι αρρώστιες;   – Υπήρχαν κάποιοι γιατροί.  Ήταν ένας γιατρός εδώ, παθολόγος. Ένας-δύο, όχι παραπάνω.  Δεν είχε γιατρούς, ούτε ερχόντουσαν ελικόπτερα.   -Νοσοκόμες είχε;   -Όχι. Εδώ όταν ήταν κάποια έγκυος και ήτανε να γεννήσει, υπήρχε μαμή.  Γιατρίνα γυναίκα και την ξεγεννούσε. Η θειά η Βάσω και πιο παλιά άλλες.  Και ήτανε και…

Περισσότερα

Πώς ήταν παλιά η ζωή στο νησί, δρόμοι | Σκόπελος | αφήγηση κυρία Σοφία

–  Πώς ήταν το νησί παλιά;   – Εντάξει, δεν ήτανε το ίδιο.  Παλιά ούτε οι δρόμοι ήταν αμαξιτοί, όπως τώρα, να περνάνε αυτοκίνητα.  Δεν υπήρχαν οι δρόμοι, η άσφαλτος δηλαδή που έχει γίνει τώρα.  Ήταν δρομάκια με το χώμα, μονοπάτια…  Η παραλία ήταν λίγο πιο απάνω, δεν ήταν η παραλία τόσο άπλα. Εδώ υπήρχε αμμουδιά ακόμα. …

Περισσότερα

Τι έκαναν τα ξερά ψωμιά (ΠΑΝΑΔΑ), Ρατστές | Σκόπελος | αφήγηση κυρία Σοφία

Ξέρετε τι τα κάνανε τα ξερά τα ψωμιά;  Κάτσε, να σας πω κάποια φαγητά.  Τα βράδια αλλά και πολλές φορές, υπήρχαν κάποια φαγητά που σήμερα δεν τα κάνουν. Δηλαδή, τα ξεροκόμματα, τα ξερά ψωμιά, βράζανε νερό σε μία κατσαρόλα, βάζανε λάδι, αλατάκι και αφού έβραζε το νερό, ρίχνανε τα ξερά ψωμιά.  Και βράζανε, γινότανε χυλός, βράζανε   και μετά…

Περισσότερα

Μολύβια και σβήστρες, μελανοδοχεία | Σκόπελος | αφήγηση κυρία Σοφία

– Είχατε τότε μολύβια και σβήστρες; – Ναι, ναι! Μολυβάκια.  Από τότε που πήγαμε στο σχολείο,  τα φέρνανε εδώ και τα πουλούσαν, βέβαια.  Εγώ πρόφτασα και το μελάνι, το μελανοδοχείο.  Δηλαδή, ένα γυαλάκι με καπάκι το οποίο είχε μελάνι. Και υπήρχε ένα μολύβι με πένα.   Το βουτούσαμε μέσα στη μελάνι και γράφαμε.

Περισσότερα

Πώς έπλεναν – Σαπούνι | Σκόπελος | αφήγηση κυρία Σοφία

–  Τα ρούχα πως τα πλένατε;   –  Στη σκάφη, αγάπη μου. Και υπήρχανε και γυναίκες που πηγαίναν και δουλεύανε.  Πληρωνόντουσαν, βέβαια.  Τις έπαιρνες και πλένανε.  Εμείς τα πλέναμε. Είχαμε σκαφίδια μεγάλα,  βάζαμε στην κατσαρόλα θερμό, νερό επάνω στη φωτιά  και έβραζε αυτό και ρίχναμε στη σκάφη.  Κρύο νερό είχανε στις αυλές, συνήθως, τα σπίτια…

Περισσότερα

Φωτιά – Μαγείρεμα | Σκόπελος | αφήγηση κυρία Σοφία

– Πώς ανάβατε τη φωτιά;   -Φωτιές; Με τα σπίρτα ανάβαμε φωτιές.  Δεν είχαμε ηλεκτρική κουζίνα  για να ψήσουμε.  Στην εξοχή, σε κάθε εξοχική οικία έξω υπήρχε ένας φούρνος.  Μαγειρείο το λέγαμε.  Έχετε δει; Έτσι στρογγυλά;  Φούρνος όπως τώρα τα μπάρμπεκιου, που κάνουνε;  Τον οποίο φούρνο τον καίγαμε με κλάρες.  Με ξυλάκια λεπτά, τα λέγαμε κλαράκια,…

Περισσότερα