Το σχολείο τότε | Σκόπελος | αφήγηση: Γιώργος Ραντιστής και Απόστολος Κυριαζής

– Είχε σχολείο;   -Ναι, δύο σχολεία δημοτικά.  Εδώ απάνω, το σχολείο που είσαστε εσείς τώρα, και το άλλο ήταν εδώ που είναι το νηπιαγωγείο τώρα, κάτω.  Το λέγαμε το πάνω το σχολείο και το κάτω.  Το πάνω ήταν ωραίο! Το παλιό το σχολείο. Κρίμα, το χαλάσανε. Με μάρμαρα

Περισσότερα

Πώς έκαναν το φαγητό στη φωτιά | Σκόπελος | αφήγηση: Γιώργος Ραντιστής και Απόστολος Κυριαζής

– Παλιά το φαγητό το κάναν σε κουζίνα ή σε φωτιά;   – Σε φωτιά. Φωτιά και  μετά ήτανε οι γκαζιέρες οι λεγόμενες, με πετρέλαιο.  Γκαζιέρα λεγότανε και έβαζες απάνω το κατσαρόλι και έκανες το φαγητό. Αλλά πιο παλιά ήταν με φωτιά. Ήτανε το τζάκι μέσα, άναβαν φωτιά και μαγειρεύαν απάνω εκεί.

Περισσότερα

Ντελάλης | Σκόπελος |αφήγηση Ανδρομάχη Σπύρου

Τότε ήταν ένας παππούς,  αυτός ήταν τυφλός.  Αλλά μπορούσε να περπατάει.  Κι ανέβαινε στην πλατεία, πάνω εκεί στο κυπαρίσσι και φώναζε: «Αύριο το πρωί , θα περάσει το καράβι 7 η ώρα». Και τα χέρια του, τα έκανε έτσι, σαν ντουντούκα.  Και με αυτό μαθαίναμε, ποια ήταν η συγκοινωνία, για να φύγουμε, να πάμε ταξίδι. Όπως…

Περισσότερα

Από που έπαιρναν νερό, που τους πήγαιναν στα χωράφια | Σκόπελος | αφήγηση: Ανδρομάχη Σπύρου

Νερό δεν είχαμε.  Νερό είχε η πηγή. Εκεί που είναι τα σουβλάκια, από κάτω. Πηγαίναμε με στάμνες πήλινες, τις γεμίζαμε νερό από τη βρύση και τις βάζαμε στον ώμο τότε. Και πηγαίναμε στο σπίτι. Ω ρε Παναγία μου, και σπάζει σε μένα και φεύγει από πίσω. Έγινα μούσκεμα! (…) Μετά όταν πήγαιναν οι γονείς στα…

Περισσότερα

Αν κεντούσαν | Σκόπελος | αφήγηση: Ανδρομάχη Σπύρου

Κεντούσαν τα κορίτσια το βράδυ, δίχως φως. Είχαμε λάμπες στο τζάκι  και καθόντουσαν δίπλα και κεντούσαν.  Και τα μικρά τα κορίτσια κεντούσαν.  Εγώ στην κόρη μου, έπαιρνα ένα πανί, σχεδίαζα και της έδινα βελόνα και το κεντούσε. Γύρω-γύρω το έκανε.  Δεν καθόμασταν έτσι, να πάρουμε το tablet να παίξουμε.  Είχαμε αυτές τις ασχολίες.

Περισσότερα

Καραγκιόζης | Σκόπελος | αφήγηση: Αλέκος Σπύρου

Δεν είχαμε τηλεόραση. Ερχόταν εδώ ένας και έπαιζε καραγκιόζο. Πηγαίναμε στον καραγκιόζο. Κι άμα δεν είχαμε λεφτά, πηγαίναμε και μαζεύαμε μύγδαλα, τα σπάγαμε και του δίναμε ψίχα. Το κόστος για να δούμε καραγκιόζο. Ερχόταν με ένα καΐκι εδώ και έστηνε ένα πανί  και έμπαινε από μέσα και έπαιζε καραγκιόζο.  Είχε εικόνες, ζωγραφιές, και τις έβαζε απάνω…

Περισσότερα

Πώς ήταν τότε το χωριό | Σκόπελος | αφήγηση: Αλέκος Σπύρου

Το χωριό ήτανε διαφορετικό.  Δεν είχε αυτοκίνητα, ήταν με τα γαϊδουράκια, με τα μουλάρια. Στα κτήματα πήγαιναν με τα πόδια, ο κόσμος.  Ήτανε όμορφα. Είχε καφενεία, ταβέρνες, πίνανε πολύ κρασί.  Είχε αμπέλια εδώ πολλά, σταφύλια πολλά.  Πηγαίναμε πατούσαμε σταφύλια για να βγει το κρασί.  Πηγαίναμε εκεί που μάζευαν τα σταφύλια και τα πατούσαμε με τα πόδια. …

Περισσότερα

Παζάρ καϊκ για το εμπόριο προϊόντων | Σκόπελος | αφήγηση: Γιώργος Παχής

Αν θα δείτε παλιά εδώ φωτογραφία,  μπορεί να δείτε και σε καμιά καρτ ποστάλ.  Εδώ ερχόταν αυτά τα καΐκια, γιατί δεν υπήρχαν τα φεριμπότ τότε τα μεγάλα. Ερχόντουσαν τα μικρά καίκια, τα ξύλινα, τα παζάρ καίκ που λέγαμε εμείς. Παζάρ σημαίνει που κάνανε το εμπόριο δηλαδή.  Και όταν ερχόντουσαν, να πάρουν τις ελιές, εδώ η παραλία…

Περισσότερα

Δικαιώματα γυναικών | Σκόπελος | αφήγηση: Γιώργος Παχής

-Παλιά τι δικαιώματα είχαν οι γυναίκες; – Οι οικογένειες παλιά ήταν πατριαρχικές.  Τι σημαίνει πατριαρχικές;  Ότι έκανε κουμάντο ο πατέρας.  Αυτός ήταν ο αρχηγός της οικογένειας και ο λόγος του ήταν νόμος.  Οι γυναίκες τότε δεν είχαν πολλά δικαιώματα.  Στην Ελλάδα ξεκίνησαν να ψηφίζουν μετά τη δεκαετία του 50. Παλιά ούτε καν ψήφιζαν.  Τώρα έχετε ίσα…

Περισσότερα