Όταν ήμουν εγώ μικρή στην ηλικία σας, δέντρο στολίζαμε πολύ πιο αργά.  Δηλαδή στολίζαμε περίπου 10 μέρες πριν από τα Χριστούγεννα.  Ακόμη και τα μαγαζιά στολιζόντουσαν περίπου 10 μέρες πριν από τα Χριστούγεννα.  Στολίζαμε 10 μέρες πριν, αλλά τα αφήναμε λίγο παραπάνω. Και λίγο μετά των Θεοφανείων. Ξέρετε τι γίνεται των Θεοφανείων, ε; Μια ιστορία με τους καλικάντζαρους… Την έχετε ακούσει την ιστορία με τους καλικάντζαρους;  Που όλο το χρόνο είναι κάτω από τη γη και πριονίζουν το δέντρο της γης και βγαίνουνε μόνο εκείνη την εποχή και επιτέλους το αφήνουν γιατί αν το πριονίζαν συνέχεια, θα είχε πέσει το δέντρο της γης; Ωραία. Λοιπόν, εκείνη την εποχή δεν είχαμε δέντρα πλαστικά που έχετε τώρα. Είχαμε δέντρα που κόβαμε από το βουνό. Αλλά επειδή εδώ στη Σύρο, δεν έχει πολλά βουνά, δεν έχει καθόλου βουνά, έχει λόφους μόνο και τα δέντρα δεν είναι πολλά, πηγαίναμε λοιπόν και κόβαμε αρευστιά. Αρευστιά είναι κάτι το οποίο θυμίζει έλατο, αλλά δεν είναι ακριβώς έλατο. Για να μην κόψουν την κορυφή που δεν έπρεπε, κόβαμε από κάτω. Και τα δέναμε και κάναμε κάτι σαν δέντρο. Και κοιτάξτε τώρα μία φωτογραφία που έχω, όταν ήμουν μικρή, με τη μαμά μου και με το μπαμπά μου. Θέλω να σας δείξω λοιπόν, εκτός από εμένα με τα κοτσίδια μου, το δέντρο μας δεν ήτανε μόνο με Χριστουγεννιάτικα παιχνίδια γιατί εκείνη την εποχή δεν είχαμε πολλά λεφτά για να παίρνουμε συνέχεια παιχνίδια. Βάζαμε λοιπόν ό,τι είχαμε. Στολίζαμε γύρω-γύρω από το δέντρο. Βλέπετε εδώ έχει φαναράκια που βάζουμε και την ανάσταση, που βάζουμε το φως μέσα. Μπαλόνια.  Εδώ γύρω-γύρω όλα μου τα παιχνίδια.  Δηλαδή ήταν και αυτός ο κούκλος που βλέπετε και κάποιες άλλες κούκλες που είχα, ακόμα και παιχνίδια πασχαλιάτικα.  Γιατί θέλαμε να έχει γιορτινή ατμόσφαιρα.  Τότε βέβαια που δεν υπήρχαν και τα ηλεκτρικά φωτάκια,  έπρεπε να στολίζουμε το δέντρο. Σωστά;  Τι κάναμε λέτε; Τα βλέπετε αυτά; Βάζαμε κεράκια σε αυτά και τα ανάβαμε και αυτό ήταν το φως που είχαμε τότε. Αλλά βέβαια προσέχαμε μην πάει το κερί πάνω στο δέντρο και μπουρλοτιάσουμε.  Εκείνη βέβαια την εποχή εκ των πραγμάτων φτιάχναμε και εμείς μελομακάρονα και κουραμπιέδες.  Αλλά τους φτιάχναμε πιο νωρίς γιατί εκείνη την εποχή δεν είχαν όλες οι κουζίνες φούρνο.  Έπρεπε λοιπόν να τα φτιάξουν οι μαμάδες αρκετά νωρίς για να τα πάνε στο φούρνο. Δηλαδή εκεί που είναι τώρα οι φούρνοι και αγοράζετε εσείς ψωμί, ήταν τότε οι φούρνοι με ξύλα.  Κι άναβαν πρωί-πρωί γύρω στις 2:00 τα ξημερώματα και πήγαιναν οι νοικοκυρές τις λαμαρίνες, κάτι μακρόστενα ταψιά,  με τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα. Βέβαια αυτό ήταν πολύ πιο νωρίς, γιατί ήταν μεγάλη η ουρά στο φούρνο.  Ξεκινούσαν να φτιάχνουν μελομακάρονα και κουραμπιέδες πολύ πιο νωρίς, πολύ πριν στολίσουν το δέντρο, γιατί δεν τα κάνανε στην κουζίνα του σπιτιού.