Το χειμώνα, τα βράδια, δεν είχαμε φως.  Δεν υπήρχε φως, υπήρχε ένα καντηλάκι. Με το λάδι.  Το ανάβαμε ή βάζαμε καμιά λάμπα με πετρέλαιο.  Είχαμε κάτι σιδερένια μαγκάλια, το μαγκάλι το ξέρετε; Βάζαμε μέσα ξύλα, κάρβουνα, το ανάβαμε.  Καθόμασταν εκεί γύρω-γύρω, ζεσταινόμασταν και οι γιαγιάδες μας ή οι παππούδες μας -εγώ δεν είχα γιαγιά-, μας λέγανε παραμύθια. Παραμύθια για βασιλιάδες, για βασίλισσες, για χίλια δύο άλλα πράγματα. Δεν είχαμε τότε τηλεόραση.