Υπάρχει άλλο ένα τραγουδάκι που το λέμε στα Φώτα. Εσείς άμα κάτσετε τώρα,  θα πάτε στο σχολείο την άλλη μεριά των Φώτων, που είναι του Αγίου Γιάννη.  Και λέγαμε ένα τραγουδάκι πολύ ωραίο. Πάλι στα σπίτια πηγαίναμε με τα φαναράκια και λέγαμε αυτό το τραγουδάκι.  Ήτανε δύο παιδάκια και κρατούσαν φαναράκια και πήγαιναν και λέγανε αυτό το τραγουδάκι. »  Σήμερα είναι των Φωτών, που αγιάζουν οι παπάδες.  Και μέσα στα σπίτια μπαίνουνε και λεν, και λεν τον Ιορδάνη.  Ο Ιωάννης βαπτιστής επέρασε και είπε χαρίσετε μου τα κλειδιά τα μαργαριταρένια.  Να ανοίξω την παράδεισο, να πιω νερό δροσάτο.  Να πέσω να αποκοιμηθώ σε μία μηλιά από κάτω. Να πέσουν τα άνθη πάνω μου, τα ρόδα στην πόδια μου.  Και τα χρύσα τριαντάφυλλα, τριγύρω, τριγύρω στα μαλλιά μου. Ανήφορος, κατήφορος, σε τρία πηγαδάκια.  Βλέπω και τρεις μελαχρινές με τα άσπρα μποξαδάκια.  Η μία κεντάει τον ουρανό,  η άλλη το φεγγάρι και η άλλη η πιο μικρότερη κεντάει τον Άη Γιάννη.  Για δώστε μου τον πετεινό,  για δώστε μου την κότα.  Για δώστε μου ένα πεντοχίλιαρο, να φύγω από την πόρτα.”