Καταρχήν, υπήρχε μια μεγάλη διαφορά στα σπίτια της πόλης από τα σπίτια των χωριών. Ένα κοινό χαρακτηριστικό και των δύο σπιτιών είναι ότι ήταν υγρά. Πολύ περισσότερο υγρά απ’ ό,τι είναι τώρα γιατί δεν είχαμε θέρμανση άλλη από μία σόμπα στην πόλη ή τα τζάκια που είχανε στην κουζίνα στα χωριά. Σαν αποτέλεσμα, υπήρχαν σκεύη τα οποία χρησιμοποιούσαμε για να θερμαίνουμε τα κρεβάτια το βράδυ πριν πέσει να κοιμηθεί το παιδί ή ο γέρος ή ο οποιοσδήποτε κρύωνε γιατί ακόμα και τα σεντόνια ήταν υγρά. Κοινό χαρακτηριστικό της Κέρκυρας, ήταν ότι τα σπίτια ήταν υγρά. Τα σπίτια στην πόλη ήτανε πάρα πολύ δύσκολα στην πρόσβαση για τους Κερκυραίους, γι’ αυτό και δεν μπορούμε να πούμε ότι η πόλη, σαν πόλη της Κέρκυρας, ήταν καθαρή γιατί ήταν πάρα πολύ δύσκολο να φροντίζουνε την καθαριότητα οι άνθρωποι οι οποίοι μέναν σε αυτά επειδή είχανε (…) να ανεβούνε πάρα πολλές σκάλες. Όπως ξέρετε, ήτανε σπίτια πολύ ψηλά, φτιαγμένα από τους Βενετσιάνους ως επί το πλείστον. Πάρα πολύ ψηλά. Και οι άνθρωποι εξαιτίας της βροχής και της υγρασίας υποφέρανε από αρθριτικά, πράγμα που δυσκόλευε πάρα πολύ την καθημερινότητά τους. Άρα τα σπίτια μας ήταν μικρά, με μικρά δωμάτια, πολλές σκάλες και υγρά.