Ι.Μ.: Με πένες γράφαμε στην αρχή, στα πρώτα χρόνια. Με πένες γράφανε τα παιδιά. Εμείς δεν είχαμε ούτε πολλά μολύβια. Η γιαγιά μου μου είχε πει ότι έπαιρνε ένα μολύβι και το έκοβε στη μέση και το έδινε σε δύο παιδιά. Και έβαζε από πάνω ένα καλαμάκι για να μπορεί το κάθε παιδί να το πιάσει να γράψει. Και οι τσάντες μας ήτανε πάνινες. Μας τις ράβαν οι μαμάδες μας.

Τι παιχνίδια παίζατε στο σχολείο;

Β.Σ.: Κουτσό. Είχαμε κάτι πέτρες πλατιές.

Πώς τις λέγατε;

Β.Σ.: Μαμάδες.

Ι.Μ.: Μαμάδες ναι.

Β.Σ.: Μαμάδες τις λέγαμε και κάναμε κάτω καράβολα και παίζαμε. 

Ι.Μ.: Καράβολα κάτω και παίζαμε. Και παίζαμε και βότσαλα. Κρυφτό, κυνηγητό σαν κι εσάς.   

Β.Σ.: Με κιμωλία κάναμε χάμω τα σχέδια και κάναμε το κουτσό και πήγαινε η ομάδα σε κάθε αυτό και άμα πάει πάνω στη γραμμή χάνανε.

Άλλο παιχνίδι;

Β.Σ.: Βότσαλα, πεντόβολα, κινητό, κρυφτό.

Ι.Μ.: Εγώ δεν ήμουν ποτέ καλή στα παιχνίδια. Πάντα έχανα. 

Β.Σ.: Στα διαλείμματα εμείς, εγώ ειδικά στα διαλείμματα, η μάνα μου πήγαινε στην κυρά κάτω κι έπλενε και ήθελα να φύγω στο διάλειμμα να πάω να τη βοηθήσω στην πλύση. Που ήταν δίπλα στο σχολείο. Είχε πολλά παιδιά και ήταν κουρασμένη. Πήγαινα εκεί και βοηθούσα. Αυτά ήταν εμάς τα παιχνίδια μας.