Τι παίρνατε στο σχολείο; Τι παίρνατε για κολατσιό; 

Β.Σ.: Παίρναμε τυράκι, ψωμάκι, μας εκάνανε και συσσίτιο εμάς εκεί. Μας έκανε και η γιαγιά συσσίτιο. Ήταν εκεί και μαγείρευε το συσσίτιο και ήθελε κάθε πρωί να φεύγουμε νηστικά από το σπίτι και να πάμε στο σχολείο με το κύπελό μας να μας εβάλει το γάλα μέσα, να φάμε εκεί πέρα. Μας φέρνανε παιδιά συσσίτιο. Συσσίτιο ήτανε… Είχε ένα μεγάλο καζάνι η μαγείρισσα και έβανε το γάλα μέσα και το ζέσταινε και πήγαινε ένα-ένα παιδάκι με το κυπελάκι του, το ποτηράκι του και του έβανε το γάλα μέσα. 

Ι.Μ.: Και τυρί. Εγώ είχα φτάσει και φαγητό το μεσημέρι. Στο καζάνι φτιάχναν μακαρονάδες οι μαγείρισσες. Ανά διαστήματα ήταν άλλη γυναίκα. Και μας άρεσε πολύ αυτό το φαγητό. Και θυμάμαι τη μάνα μου πόσο ανακουφισμένη ήταν που ερχόταν το βράδυ από το χωράφι και της είπα ότι έφαγα στο σχολείο το μεσημέρι. Και το τρώγαμε. Νομίζαμε ότι είναι.. Μακαρόνια, πατάτες. […] Και θυμάμαι εκείνο το ωραίο τυρί το κίτρινο, που μας μοιράζανε κι εμένα μου άρεζε πάντα το τυρί και ήμουνα και ενθουσιασμένη. Μια φορά ένα παιδί, ο Παντελής, ήταν ένας φίλος του αδερφού μου, και καθίσανε και φάγανε το πρωινό το πρώτο που μας δώσανε στο σχολείο και μετά λέει: «Τώρα πάω να ζυγιστώ στον Νικολαΐδη να δω πόσο έχω παχύνει». (γέλια). Δύσκολα παιδί μου τα χρόνια τότε.