Και πώς ήτανε τα σπίτια σας τα παιδικά σας χρόνια;

Τα σπίτια μας συνήθως ήτανε… Μέσα στην πόλη υπήρχανε διαμερίσματα τα οποία ήτανε φτωχικά. Ορισμένες φορές, έξω από την πόλη υπήρχανε και ισόγεια διαμερίσματα που μέναμε. Τα σπίτια, όμως, μέσα στην πόλη είχανε το χαρακτηριστικό αυτό της παλιάς πόλης που έχει ψηλά σπίτια, έτσι δεν είναι; Και δεν έχουνε και ελεύθερους χώρους γύρω-γύρω, είναι τα «καντούνια», και πίσω από τα καντούνια είναι μικροί φωταγωγοί, οι «κανιζέλες». Όλα αυτά δημιουργούσανε μια κατάσταση η οποία δεν ήτανε καλή από υγιεινής άποψης και έτσι, οι συνθήκες στις οποίες ζούσανε τότε οι άνθρωποι ήτανε τέτοιες που υπήρχανε αρρώστιες που βασανίζανε τον κόσμο. Υπήρχε η φυματίωση και ορισμένες φορές το βλέπουμε και στο σχέδιο πόλης της Κέρκυρας- εντάξει, αυτό δεν θα το έχεις δει- προβλέπεται να υπάρχουν πλατύτεροι δρόμοι και ορισμένοι λένε: «Μα γιατί να υπάρχουν πλατύτεροι δρόμοι και να χαλάσει αυτό το παραδοσιακό απ’ τα καντούνια;». Τότε, οι άνθρωποι που το κάνανε, το κάνανε για λόγους υγιεινής: να ανοίξουν οι δρόμοι, να μπει αέρας, να μπει ήλιος, να μην έχουν αρρώστιες… Αλλά σε αυτές τις συνθήκες μεγαλώσανε τα παιδιά της πόλης της Κέρκυρας- αυτήνε που γνωρίζω δηλαδή εγώ-, σε συνθήκες οι οποίες δεν ήτανε υγειονομικά πολύ καλές, έτσι;