Στις γιορτές. Να σας πω πολλά ρούχα δεν είχαμε. Περιμέναμε τις γιορτές και θυμάμαι το Πάσχα ας πούμε ή τα Χριστούγεννα, μου έπαιρνε η μαμά μου, ο μπαμπάς μου ρούχα. Ε, ένα φορεματάκι, κάλτσες, παπούτσια και μου τα είχε στην καρέκλα που εμείς τα φοράγαμε αυτήν την ημέρα. Το Πάσχα κάναμε κουλουράκια. Πολλά κουλούρια. Και τα παίρναμε στο φούρνο. Περιμέναμε πως και πως. Δεν είχαμε φούρνο στο σπίτι. Ήταν ένας φούρνος και τα παίρναμε από τις λαμαρίνες, τα έβαζε η μαμά κι εμείς όλα τα παιδάκια τα παίρναμε στο φούρνο. Και δεν τρώγαμε 40 μέρες ούτε κουλούρια ούτε κρέας. Και η μαμά τα έκρυβε και περιμέναμε το Πάσχα να φάμε τα κουλούρια και να τσουγκρίσουμε τα αυγά. Τώρα τα έχουμε όλα. Όλα και δεν ξεχωρίζουμε τίποτα. […]

Το Πάσχα είχαμε κατσίκι. Ωραία. Παίρναμε ένα κατσίκι και το γεμίζαμε με ρύζι, με διάφορα, συκωτάκια, το βάζαμε στο φούρνο και την άλλη μέρα το μεσημέρι καθόμασταν όλοι μαζί και τρώγαμε. Και περιμέναμε γιατί ήταν ωραίες μυρωδιές. Όλος ο κόσμος έκανε το ίδιο. Επειδή νηστεύαμε δεν τρώγαμε, περιμέναμε πως και πως να φάμε αυτό το φαγητό και να τσουγκρίσουμε τα αυγά. Ήταν ωραία.