Υπήρχε κάποιος θρύλος;

Οι θρύλοι… Πιστεύανε οι άνθρωποι οι παλιοί. Πιστεύανε. Αλλά μπορεί να είναι θρύλος και να είναι αληθινός. Στο Παλιόκαστρο εκεί πέρα, λέγανε ότι όταν ερχόντουσαν οι πειρατές, ανεβαίνανε όλοι πάνω στο Παλιόκαστρο. Και αν έχετε πάει, έχει έναν λάκκο μεγάλο ο οποίος έχει διάμετρο 5-6 μέτρα και είναι με κάθετα τοιχώματα και το λέγανε ότι ήταν φυλακή. Δηλαδή αν σε κατεβάζανε εκεί, δεν μπορούσες να βγεις πάνω, ήτανε φυλακή. Αν έχετε δει, εκεί πέρα δεν μπορείς να ανέβεις από πουθενά, πρέπει να είσαι… Έχει έναν δρόμο εκεί αλλά έχει κάτι πέτρες. Πώς τις μετακινήσανε; Θηρία. Χτισμένους κάτι τοίχους! Όγκοι! Και λέγανε ότι πηγαίνανε εκεί πάνω, στην ακρόπολη. Γιατί ερχόντουσαν τότε πειρατές. Γυρνάγανε οι πειρατές και κάνανε πειρατείες στα χωριά. Βγαίνανε έξω, σκοτώνανε, αδειάζανε τα σπίτια… Αυτά ήταν αληθινά, δεν ήταν θρύλοι. Και τρέχανε οι άνθρωποι απάνω εκεί για να μην τους πιάσουνε οι πειρατές.

Ένας άλλος θρύλος είναι για τις Μενετές, ότι το όνομα βγήκε από το «Μένετε». Δηλαδή, τους κυνηγάγανε οι πειρατές και αυτοί πήγανε στην εκκλησία απάνω –από εκεί γύρω-γύρω είναι γκρεμός- και φώναξε κάποιος: «Μένετε!» Και πηγαίνανε εκεί και κρυβόντουσαν και το βγάλανε, λέει, το χωριό Μενετές.