Ποια παιχνίδια παίζατε σαν παιδιά;

Ποια παιχνίδια παίζαμε. Τα παιχνίδια που παίζαμε, δε βλέπω να τα παίζετε. «Τσιλίκι» έχεις παίξει ποτέ σου; «Κάτου μπαλί;», «Τσόρτσο μι τσόρτσο», «ουβίτσες»; Για να πούμε: είναι παιχνίδια τα οποία παίζαμε γιατί δεν είχαμε παιχνίδια, να πάμε να αγοράσουμε παιχνίδια, ούτε είχαμε ίντερνετ να πατούμε το κουμπί, να μπούμε στο «YouTube» και να παίζουμε αυτά τα ηλεκτρονικά, δεν είχαμε τέτοια πράγματα. Παιχνίδια μας ήτανε ό,τι βρίσκαμε. Αν έβρισκες ένα ξύλο, έκανες παιχνίδι. Εσείς οι κοπέλες… Ή μάλλον οι τότε κοπέλες-τα τότε κορίτσια της ηλικίας σας- εδώ και χρόνια θέλανε να παίζουνε με τις κούκλες. Κούκλες δεν υπήρχανε. Λοιπόν, άκου να δεις τι κάνανε: επαίρνανε δυο ξύλα, τα καρφώνανε και κάνανε έναν σταυρό, αυτό το τυλίγανε με διάφορα πανιά και κάνανε τις λεγόμενες «κουτσούνες», παιδικό παιχνίδι των κοριτσιών. Παίζανε διάφορα παιχνίδια –περίπου διαγωνιστικά- όπως το: «Πατώ στο παλατάκι σου κυρία Περσεφόνη», το «αβγέν»… Το «αβγέν» είναι κάτι σε κυνηγητό σε κύκλο. Παίζανε παιχνίδια που σήμερα δεν τα βλέπουμε να τα παίζετε, συνήθως είσαστε απασχολημένοι με άλλα παιχνίδια και βέβαια έχετε και πολύ περιορισμένο χρόνο απ’ ό,τι είχαμε εμείς τότε. Τότε ήμαστε πολύ ελεύθεροι, τα παιχνίδια τα κατασκευάζαμε μόνοι μας και εφευρίσκαμε παιχνίδια από το οτιδήποτε, ό,τι υπήρχε κάτω ήτανε παιχνίδι, αυτό είναι μια σημαντική διαφορά. Και τα παιχνίδια τούτα τα παλιά, είναι ενδιαφέρον να έχουν καταγραφεί, υπάρχουν ένας-δύο ντόπιοι Κερκυραίοι οι οποίοι τα ‘χουν καταγράψει στις λεπτομέρειές τους και στους κανονισμούς τους που διατηρούνται. Παιχνίδια παλιά που παίζαμε που υπάρχουν και σήμερα είναι το «κρίκετ», δε θυμάμαι κανένα άλλο να υπάρχει. Κρίκετ παίζαμε παλιά, κρίκετ παίζουν και σήμερα. Αυτά παιδί μου.