-Τη Μεγάλη Τρίτη συνήθιζαν οι μαμάδες να κάνουν τα κουλουράκια. Κι εκτός από τα κουλουράκια τα συνηθισμένα που κάνανε, κάνανε και τα λαζαράκια.

 

– Α! Τα λαζαράκια!

– Τις κουλουρίτσες.  Μες στη μέση βάζαμε ένα κόκκινο αυγό και γύρω-γύρω του πλέκαμε τα ποδαράκια του. Σαν να ήτανε ποδαράκια, σαν πλεξουδάκια δηλαδή. Ήτανε μεγάλα αυτά τα κουλούρια. Αυτές ήταν οι κουλούρες μας ας το πούμε. Κάθε παιδί στην οικογένεια είχε τη δική του κουλουρίτσα τότε.  Τη Μεγάλη Πέμπτη βάφαμε τα αυγά. Τότε τα βάφαν μόνο κόκκινα.  Δεν τα βάφαν όπως τώρα που τα κάνουνε και μπλε και κίτρινα. Τα κάνουν διάφορα χρώματα τώρα. […] Και εμείς το Μεγάλο Σάββατο, παίρναμε το κάθε παιδάκι και ο κάθε μεγάλος, δηλαδή οι γονείς, παίρναμε μαζί μας ένα φαναράκι για το Άγιο φως, ένα κουλουράκι και ένα αυγουλάκι κόκκινο. Για να τα πάμε μετά σπίτι και να έχουμε την ευλογία από την εκκλησία. Για να τα τσουγκρίσουμε μετά.  […] Το Πάσχα είχανε και μία άλλη συνήθεια και τώρα τελευταία είδα ότι το κάνανε και κάνα δυο μαγαζιά.  Φτιάχνανε τα μήλα τα φιρίκια τα μικρά. Ξέρετε; Τα μήλα, τα φιρίκια, τα μικρά μηλαράκια; Τα βουτούσαν σε ένα κόκκινο γλάσο. Δεν είναι μπογιά αυτό, το τρως, είναι αυτό που βάζουμε και στα γλυκά επάνω που τα στολίζουμε. Το έβαζαν σε ένα ξυλαράκι και το βάζανε μετά σε ένα βάζο και έπαιρνες εσύ ένα μηλαράκι κάθε φορά.