Την Ανάσταση πηγαίναμε στην εκκλησία  αλλά ήτανε και των Βαΐων ωραία.  Πολύ ωραία με τη Βάγια!  Παίζαμε με τα παιδιά.  Φτιάχναμε σταυρό και το καρφώναμε μπροστά μας.  Τη Βάγια τη χαιρόμαστε πιο πολύ. Παίρναμε μεγάλα κλωνάρια και χτυπούσε ο ένας τον άλλον.  Λέγαμε «πού είναι η Βάγια στου Βαγιού;»  Μετά με τα φύλλα τα σταυρώναμε έτσι,  περνούσαμε το φύλλο το ένα μέσα στο άλλο. Τρύπα από δω, τρύπα από κει. Και γινότανε σταυρός με φύλλα. Αγόρια και κορίτσια.

– Είχατε λαμπάδες;

– Λαμπάδες είχαμε, αλλά τις κάναμε εμείς. Θυμάμαι ότι στο μαγαζί για να έχουν τα παιδάκια λίγο χαρούμενες λαμπάδες, παίρναμε κόλλες και τις τυλίγαμε. Τις φτιάχναμε εμείς στο μαγαζί. Και παίρναν τα παιδάκια και είχε μια κορδέλα ας πούμε σαν λαδόκολλα ήτανε. Χρωματιστή.  Για να χαρεί το κάθε παιδί.