– Είχατε τότε μολύβια και σβήστρες;

– Ναι, ναι! Μολυβάκια.  Από τότε που πήγαμε στο σχολείο,  τα φέρνανε εδώ και τα πουλούσαν, βέβαια.  Εγώ πρόφτασα και το μελάνι, το μελανοδοχείο.  Δηλαδή, ένα γυαλάκι με καπάκι το οποίο είχε μελάνι. Και υπήρχε ένα μολύβι με πένα.   Το βουτούσαμε μέσα στη μελάνι και γράφαμε.