Πώς ήταν παλιά το λιμάνι;

Βέβαια, το καινούργιο λιμάνι δεν υπήρχε. Ήταν όπως είναι τώρα το παλιό λιμάνι, εκεί μέχρι το Φάρο, και πηγαίναμε με βάρκες στα καράβια. Τα καράβια δεν ερχόντουσαν τόσο κοντά στη Μύκονο. Σταματάγανε περίπου στον Άγιο Στέφανο, στα ανοιχτά της θάλασσας. Δεν υπήρχε ούτε το λιμάνι, υποτίθεται τώρα το σημερινό “το παλιό” λιμάνι που λέμε, ούτε το λιμάνι το καινούργιο που έχουνε φτιάξει. Υπήρχε μόνο εκεί πέρα στο Γιαλό. Από ‘κει ξεκινάγανε οι βάρκες, που ξεκινάνε τα καράβια σήμερα που πάνε στη Δήλο. Από εκεί ξεκινάγανε οι βάρκες, μπαίναμε μέσα, και έριχνε το καράβι μία σκάλα και ανεβαίναμε. Και όσοι δεν πέφτανε στη θάλασσα τυχεροί ήτανε. Κάναμε μία μέρα και μία νύχτα μέσα στο καράβι, κατάστρωμα να πάμε στην Αθήνα. Με κουβέρτες, κεφτεδάκια, παξιμάδια και κοπανιστή. Γιατί έπρεπε να φάμε μέσα στα καράβια. Τα καράβια δεν ήταν έτσι, ήτανε μόνο ανοιχτά. Έμπαινε η θάλασσα μέσα και γινόσουνα μούσκεμα. Μυρίζανε, βρωμάγανε πετρέλαια… Άστα να πάνε. Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω!