–  Αν θέλατε να επικοινωνήσετε με κάποιον που ήταν μακριά, πώς επικοινωνούσατε;

–  Με γράμματα! Στέλναμε.  Καθόμασταν και γράφαμε γράμματα,  τα πηγαίναμε στο ταχυδρομείο, γράφαμε τη διεύθυνση και τα στέλναμε εκεί.  Γιατί δεν υπήρχαν ούτε κινητά, ούτε τίποτε.  Υπήρχε βέβαια ο ΟΤΕ εδώ πέρα,  αλλά έπρεπε να πας στον ΟΤΕ, να κάνεις κλήση,  να ειδοποιήσουν από τον ΟΤΕ αυτόν που θα ήταν στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη ή οπουδήποτε, ότι ξέρεις 5 η ώρα ή κάποια ώρα συγκεκριμένη θα σε πάρει τηλέφωνο.  Θα πάρει η Δέσποινα τηλέφωνο να μιλήσει με τον Δημήτρη.  Και πήγαινε ο Δημήτρης εκεί στον ΟΤΕ και περίμενε και παίρναν τηλέφωνο και έτσι μιλούσαν.  Δεν είχαμε ούτε τηλέφωνο στο σπίτι, ούτε κινητά.