Υπήρχανε επικίνδυνες ασθένειες την εποχή… κάτι σαν τον κορονοϊό που έχουμε σήμερα;

Υπήρχανε πολλές γι αυτό υπήρχανε και εκφράσεις τις οποίες ξαναβλέπω εγώ τώρα με τον κορονοϊό : «Μην πέσεις! Μη χτυπήσεις, μη γλιστρήσεις!», «Βάλε κάτι επάνω σου!», «Πλύνε τα χέρια σου!», αυτά τι σημαίναν; Το «μη πέσεις», έπρεπε να προστατευτείς από τον τέτανο ο οποίος βρισκότανε σε οτιδήποτε είχε σχέση με κόπρανα, με κοπριά, επί το πλείστον την κοπριά των αλόγων διότι επειδή υπήρχανε πάρα πολλά άλογα και άμαξες… Σε σχέση με το μεταφορικό που είπες πριν, να φανταστείς, οι δρόμοι είχανε πέτρες μυτερές και όταν έπεφτες υπήρχε ο φόβος να πάρεις τέτανο, ο οποίος ήταν θανατηφόρος. Δεν είχαμε εμβόλιο, κάναμε μια ένεση την οποία κάναμε σε 4 δόσεις και δεν έπρεπε να τρώμε ορισμένα πράγματα, παράδειγμα δεν έπρεπε να τρώμε αυγό, δεν έπρεπε να τρώμε ψάρι, έπρεπε να προσέχουμε. Μετά έπρεπε να προσέχουμε το γάλα, να το βράσουμε γιατί κινδυνεύαμε να κολλήσουμε δαμαλίτιδα, η οποία ήτανε κι αυτή θανατηφόρα. Υπήρχε ο τύφος από το νερό και επίσης από άλλα πράγματα που δεν τα ξέρουνε ούτε οι γιατροί ακριβώς από πού. Υπήρχε η φυματίωση, η οποία φυματίωση δεν ήτανε μόνο για τους πνεύμονες. Υπήρχαν πολλοί- και ακόμα και τώρα- υπάρχουν πολλά όργανα τα οποία προσβάλλονται με τη φυματίωση. Υπήρχανε ασθένειες από τις οποίες έβγαζε σπυριά, δηλαδή ήτανε πάρα πολύ δύσκολο να περάσει μια ασθένεια η οποία σου έφτιαχνε ένα σπυράκι- πώς λεγότανε;- ο σταφυλόκοκκος. Ο σταφυλόκοκκος υπάρχει ακόμα, αλλά στην εποχή τη δική μας στο χώμα, το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών είχε σταφυλόκοκκο και έπρεπε να τα προσέχουμε όλα αυτά.