-Είχα έναν παππού ο οποίος έπαιζε ποδόσφαιρο στον Άρη.  Τότε ήταν ο Άρης, η Ελλάς, ο Κεραυνός, η Δόξα, η Ερμούπολις.  Ήταν ομάδες εδώ, της Σύρου. Κι άμαν ήμουν κι εγώ μικρός σαν κι εσάς, πήγαινα στην πόρτα να μπω, για το γήπεδο.  Τότε γήπεδο είχαμε εκεί που είναι το στρατόπεδο τώρα.  Και αφού ερχόταν ο θείος μου ντυμένος για να παίξει ποδόσφαιρο, με έπαιρνε από το χεράκι και με έβαζε μέσα για να δω, γιατί δεν μας αφήναν να μπαίνουμε μέσα.

 

-Α! Εκεί πέρα στη ΔΕΗ, εννοείτε;

 

-Στη ΔΕΗ, που είναι το γήπεδο.

 

-Κι εμείς πάμε εκεί, επειδή είμαστε στον Άγιαξ και όταν έχει αέρα πολύ, μας πάνε εκεί πέρα.

 

-Μπράβο! Και πηγαίναμε εκεί και παίζανε μπάλα. Ερχόντουσαν και από την Αθήνα ομάδες και με έπαιρνε ο θείος μου από το χεράκι, έπαιζε ποδόσφαιρο με τον Άρη και με έβαζε μέσα. Και πήγαινα και καθόμουν κάτω και εγώ και έβλεπα τον αγώνα.