Εγώ γεννήθηκα στη Ρόδο. Αλλά η μαμά μου ήταν από το Καστελόριζο, ο μπαμπάς μου από τη Λίνδο. Αλλά εγώ μεγάλωσα -αυτό που σας λέω παραθαλάσσια- ήταν στα Κρητικά. Ξέρετε που ήταν τα Κρητικά; Για να πας απ’ το αεροδρόμιο, περνάς από αυτά τα σπίτια που είναι στη θάλασσα. Εκεί έμενα. Και ξέχασα να σας πω ότι εκεί τα λένε Κρητικά γιατί εκεί μένανε πολλοί Τουρκοκρητικοί. Κι ακόμα έχει. Και μεγαλώσαμε με τουρκάκια μαζί. Αλλά ήμαστε σαν αδέρφια. Μέχρι τώρα. Ήτανε μια καλή γειτονιά. Ε, τώρα βέβαια διαλύσαμε αλλά… […] Είχε και στη Ρόδο πολλά τούρκικα μαγαζιά. Και τα θυμάμαι από τότε. Αλλά ζούσαμε και με Τούρκους. Και ήτανε πολύ καλοί φίλοι μας. Ήμασταν αγαπημένοι. Ούτε οι γονείς μας μας λέγανε, ούτε εκείνοι λέγανε «Μην κάνετε παρέα». Σαν αδέρφια μεγαλώσαμε. Μέχρι τώρα που βρισκόμαστε, αγαπιόμαστε ειλικρινά, σαν αδέρφια.