– Τι άλλο να σας πω;

 

– Για τους γάμους.

 

– Για τους γάμους εννοείς τους πραγματικούς;  Όχι το παιχνίδι;

 

– Όχι το παιχνίδι.  Επειδή πριν από λίγο καιρό παντρεύτηκε η νταντά μου και ήμουν παρανυφάκι.

 

– Μπράβο αγάπη μου!  Τότε πιο πολύ δεν παντρευόνταν στις εκκλησίες.  Ερχόταν ο πάπας και παντρεύονταν στα σπίτια.  Σε ένα σπίτι ας πούμε.  Η’ στο δικό τους, αν είχανε μεγάλο, ένα σαλόνι που να μπορεί να πάει κι άλλος κόσμος.  Ή σ’ αυτούς που θα τους πάντρευε, στους κουμπάρους, στο σπίτι δηλαδή. Εκεί γινόταν, αλλά κάνανε και στην εκκλησία κανονικά όπως γίνεται και τώρα. Ντυνόνταν νυφούλες, ήταν οι γαμπροί, τα παιδάκια που κρατούσαμε τις λαμπάδες. Αυτά.