Θα σας πω μία αγαπημένη διαδικασία.  Υπήρχαν συγκεντρώσεις τα βράδια,  δεν είχαμε ούτε τηλεοράσεις  ούτε ραδιόφωνα ούτε κινηματογράφους.  Τα καφενεία ήτανε μόνο για τους άντρες.  Και μαζευόντουσαν στα σπίτια, μπροστά στο τζάκι και ‘καναν τη λεγόμενη βεγγέρα.  Εκεί πέρα λεγόντουσαν ιστορίες, κουτσομπολιά…  Αυτό που αγαπούσαμε εμείς σαν παιδιά  ήταν τα αινίγματα.  Μας λέγανε αινίγματα.