Αν ήθελε κάποιος να χτίσει, να ρίξει μία ταράτσα σε μία οικοδομή, συνδράμανε όλοι, οι φίλοι, συγγενείς. Και το λέγαμε «αργαδιά». «Ο τάδε έχει αργαδιά». Και πηγαίνανε τότε οι συγγενείς και κερνούσανε, κάναμε και λουκουμάδες, και όλοι συμβάλλανε να ρίξουνε την ταράτσα. Ούτε μπετονιέρες είχε, ούτε τίποτα. Κάνανε τη λάσπη και βοηθούσανε