Οι άντρες και οι γυναίκες είχαν τα ίδια δικαιώματα;

Όχι, ποτέ. Στην Κέρκυρα όμως, υπήρχε μια τεράστια διαφορά. Όλη η Επτάνησος φαινομενικά –φαινόντανε τα πράγματα, δεν ήταν ακριβώς έτσι- έδινε πολύ μεγαλύτερη, πολύ καλύτερα τη θέση της εις τη γυναίκα, δηλαδή θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κοινωνία της Κέρκυρας και των Επτανήσων- και της πόλης και των χωριών- ήταν μητριαρχική φαινομενικά. Ιδιαίτερα της πόλης. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι στην Κέρκυρα η γυναίκα έκανε καλά κουμάντο, πολύ καλύτερα δηλαδή από ότι στα χωριά. Ο νότος είχε τεράστιες διαφορές, στο νότο η γυναίκα δεν ήτανε ίση, ο άντρας την έστελνε στο χωράφι και αυτός καθότανε στο καφενείο και δούλευε και δούλευε και δούλευε και είχε και τα παιδιά και είχε όλες τις ευθύνες πάνω της και αυτός… μάλλον καθότανε στο καφενείο και μπορεί και να την έδερνε όταν γύρναγε στο σπίτι, δεν ήτανε σίγουρο. Ο βορράς διέφερε. Όπως συμβαίνει σε όλα τα μέρη, οι κλιματολογικές συνθήκες ορίζουν τον τρόπο ζωής των ανθρώπων, στο βορρά είχε λιγότερη υγρασία, έκανε περισσότερο κρύο, ήταν ο χαρακτήρας διαφορετικός από ότι ήτανε στον νότο, αλλά… όχι, δεν είχε ίσα δικαιώματα η γυναίκα.