-Μεθαύριο είναι του Αγίου Νικολάου, το ξέρετε; Του Αγίου Νικολάου είναι η γιορτή του νησιού, το ξέρετε; Αυτό γινόταν πάντα. Του Αγίου Νικολάου κατέβαινε από τον Άγιο Νικόλαο η εικόνα, γινόταν παρέλαση, με τα τουμπιά. Του Αγίου Νικολάου φωτιζόταν  η πλατεία, και όπως τις Κυριακές και τις γιορτές και τις αργίες και όλα αυτά, υπήρχε μία μπάντα.  Εδώ απέναντι, εδώ ακριβώς απέναντι,  είναι η δημοτική μουσική. Το ξέρετε; Το βλέπετε;

– Είναι η φιλαρμονική.

 

– Μπράβο.  Η μπάντα αυτή είναι πολύ παλιά.  Κάθε Κυριακή και γιορτές, όπως ας πούμε του Αγίου Νικολάου αύριο, αυτοί που ήταν στην μπάντα,  ανέβαιναν στην πλατεία, στην μαρμάρινη εξέδρα. Κάθε που ήταν γιορτή ή σχόλη, η μπάντα, γύρω στις 6-7 το απόγευμα,  ανέβαινε πάνω στην εξέδρα  και έπαιζε μουσική.  Τότε ο κόσμος στη Σύρο, δεν το κάνει πια σήμερα,  έκανε βόλτες στην πλατεία. Πάνω-κάτω, πάνω-κάτω.  Ο κόσμος έκανε βόλτα και αυτοί παίζαν μουσική στην μπάντα, πάνω.

 

-Αυτά συνήθως γίνονται στις Απόκριες και βγαίνουμε όλοι στην πλατεία.

-Αυτό τότε γινόταν κάθε Κυριακή και αργία. Γύρω στις 6 η ώρα, ανάβαν τα λαμπάκια της πλατείας. Είχε λάμπες η πλατεία του Αγίου Γεωργίου, φωτιζόταν δηλαδή. Και έπαιζε η μπάντα πάνω στην εξέδρα. Και έπαιζε μουσική και ο κόσμος έκανε βόλτα. Του άρεζε. Σήμερα δε συμβαίνει αυτό πια. Μαθαίνετε μουσική αλλά η μπάντα δεν παίζει στην πλατεία. Έχει σταματήσει αυτό. Θα ‘ταν ωραίο να παίζει η μπάντα στην πλατεία. Αυτό ήταν κάτι που γινόταν τότε και μας άρεζε. Και κατεβαίναμε εμείς που ήμασταν παιδιά τότε, κάτω στην πλατεία, και κάναμε και εμείς βόλτες και ακούγαμε τις μουσικές.

-Να σας ρωτήσω κάτι; Εσείς κάνατε πολλές βόλτες όταν ήσασταν παιδιά; Δηλαδή βγαίνατε πολύ συχνά έξω;

-Όχι. Άκου να δεις. Βγαίναμε λιγότερο απ’ ότι σήμερα. Δηλαδή, το βράδυ μπαίναμε πιο γρήγορα μέσα στα σπίτια, απ’ ότι σήμερα.

-Δηλαδή τι ώρα;

-Βγαίναμε αλλά, ας πούμε, 8 η ώρα σου έλεγαν να γυρίσεις πίσω. Βγαίναμε, παίζαμε, πηγαίναμε στα σπίτια των συμμαθητών μας και μετά γυρίζαμε και διαβάζαμε.