Β.Α: Μας τα λέγανε όταν ήμασταν συντροφούλα, όταν ήμασταν μαζί, η μαμά, η γιαγιά… Και κυρίως η γιαγιά. Το βράδυ που μαζευόμαστε ή την ώρα που πηγαίναμε να ξαπλώσουμε. Ένα παραμυθάκι ήταν πάρα πολύ ωραίο, όταν μας το λέγανε για να κοιμηθούμε.

Ο.Χ.: Τα παραμύθια το βράδυ μπορεί να ήτανε και (ιστορίες) του παππού που έλεγε η γιαγιά. Πως πέρασε με τις κότες του, με τα χωράφια του… Έπλαθε η γιαγιά την ιστορία και μας την έλεγε.

Β.Α.: Έλεγε διάφορα. Δηλαδή δεν ήταν παραμύθι, το παραμύθι αυτό που διαβάζουμε στο βιβλίο. Ήταν παραμύθι μέσα από τη ζωή τους. Ό,τι κάνανε. Και μας τα λέγανε και ήταν τόσο ωραία.