Στο σχολείο που πήγα εγώ ήμασταν πολλά παιδιά μαζί. Ήμασταν 50 παιδιά και μέναμε στο χωριό στα Λιβάδια.
Λοιπόν ξέρετε τι παιχνίδια έπαιζα εγώ εκτός από κρυφτό κυνηγητό που παίζαμε… Μας έκανε η δασκάλα μας, μας κρεμούσε σε ένα σκοινάκι καραμέλες και γλειφιτζούρια. Μας βάζανε μέσα σε κάτι μεγάλε σακούλες που τα λέγανε τσουβάλια και μας βάζανε μέσα τα ποδαράκια μας και πηδούσαμε και προσπαθούσαμε με τον πήδο που κάναμε να αρπάξουμε την καραμέλα από το σκοινάκι και να την κατεβάσουμε κάτω.
Και εκεί γινότανε πολύ μεγάλο γέλιο! Και είμαστε πολύ ευχαριστημένα!
Παίζαμε και εμείς ποδόσφαιρο στην ηλικία τη δική μου. Παίζαμε κρυφτό… παίζαμε σκυταλοδρομία!

-Τι είναι αυτό;

-Α είναι ένα ωραίο παιχνίδι που είχαμε κάτι σκυτάλους, κάτι ξύλα τέτοια και είμαστε απ’ τη μία πλευρά και από την άλλη. Δέκα παιδιά από τη μία και δέκα παιδιά από την άλλη. Και από την άλλη πάλι σειρά τα ίδια, αλλά δέκα και άλλα δέκα. Λοιπόν τρέχαμε εμείς, δίναμε τη σκυτάλη στο άλλο παιδάκι και το άλλο παιδάκι έτρεχε. Όταν τελειώναμε όλοι, ο τελευταίος, τότε κέρδιζε η παρέα αυτού. Και παίζαμε και αυτό, τη σκυταλοδρομία. Είχαμε και εμείς πολλά παιχνίδια. Δηλαδή μπορεί να μην είχαμε όπως εσείς, που είναι τώρα τα ηλεκτρονικά, τα κομπιούτερ, αυτά που παίζετε. Εμείς δεν είχαμε.