Ο Άγιος Ρηγίνος ήτανε τότε Επίσκοπος εδώ στη Σκόπελο.  Τότε φέρνανε στη Σκόπελο εξόριστους. Όσοι δεν ήτανε αρεστοί στο κράτος, τους φέρνανε εδώ για τιμωρία, σαν εξόριστους.  Υπήρχε ένας δράκος, λοιπόν, εδώ πέρα. Έτσι λέει ο μύθος. Ένας δράκος ο οποίος τους έτρωγε αυτούς τους ανθρώπους.  Και ο Άγιος Ρηγίνος, λοιπόν, πήγε το δράκο αυτόν και τον κυνήγησε για να τον σκοτώσει, να γλυτώσει ο κόσμος. Να γλυτώσει η Σκόπελος.  Τον κυνηγούσε από δω από κει,  τον είδε ότι ήτανε στο Έλιο.  Πήγε για μία στιγμή, τον έχασε! Που είναι; Έψαχνε από εδώ να τον βρει, από εκεί, πουθενά! Λέει, λοιπόν «Που στο έλεος είναι;»  Και από τότε λοιπόν η περιοχή εκεί, ονομάστηκε «Έλιο».  Υπάρχει και σήμερα.  Γιατί κυνηγούσε το θηρίο ο Άγιος Ρηγίνος  και επειδή έψαχνε να το βρει, κοίταζε από δω, κοίταζε από εκεί, δεν το έβρισκε, λέει «Μα που στο έλεος είναι αυτό το θηρίο;»  Ήταν εκεί στην περιοχή και το είπανε Έλιο.  Το κυνήγησε, λοιπόν, από εκεί και έφυγε-έφυγε, το πρόλαβε σε ένα σημείο που έχει  σήμερα εκκλησάκι, ένα εικονοστάσι του Αγίου Ρηγίνου. Στο Δρακοντόσχισμα. Και εκεί, λοιπόν, το θηρίο για να γλιτώσει από τον Άγιο, για να σωθεί,  έπεσε μέσα στη θάλασσα και πνίγηκε.  Και σκίστηκε και το μέρος εκεί, γι’ αυτό λέγεται Δρακοντόσχισμα.